szaro-biały


szaro-- biały

kolorowe wachlarze zniknęły

odsłaniając nagość pustką spowitych barw

jękiem  przydymionych obłoków

w nieśmiałych promieniach słońca

zamilkła zielona orkiestra

horyzont pościelony smutkiem

oddycha  powoli

w sennej  pozie oczekiwania

jakby  życie ulatywało

niczym powietrze

z przebitej piłki

aby oczyścić duszę

tęsknota wypatruje najwyższych

odcieni szarości

gwiazdek wesołości i nadziei

by potem odrodzić się na nowo

w  podniebnym domu

kwitnących prawd

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

Up ↑

%d blogerów lubi to: